|
25, 26 en 27 mei 2012: Open Atelierroute van Abcoude
Zie onder menuknop Open atelierroute
Weer veel sterren voor Maarten van Roozendaal en Droog Brood
Ze zijn het al behoorlijk gewend, dat hun voorstellingen in de pers en bij het publiek met lof en trompetgeschal worden ontvangen. Maar elke keer is het toch weer afwachten hoe de nieuwe programma's het bij de media en het theaterpubliek zullen doen.
De Gemene Deler, première in De Kleine Komedie op 19 april 2012
Over deze nieuwe voorstelling van Maarten van Roozendaal schrijft de Volkskrant (*****) onder meer: 'Maar bij al die theatrale onzekerheid die Van Roozendaal ons voorschotelt, staat een ding als een paal boven water: op dit moment is er op het gebied van het betere lied in Nederland niemand zo goed als Maarten van Roozendaal.'
En de recensent van Trouw meent: 'Van Roozendaal bezit het prachtige talent om puntgave portretten te schilderen.' en 'Voor het eerst in zijn carrière in Van Roozendaal nu alleen op het podium. Dat levert een verrassend persoonlijk programma op, waarin de zanger meer contact zoekt met het publiek, maar zijn eigenzinnigheid, zijn vileine sarcasme en zijn bandeloze poezie behoudt.'
Dat Wordt Oorlog, première in De Kleine Komedie op 10 mei 2012
De recensent van het Parool geeft Droog Brood de volle vijf sterren: 'In Dat Wordt Oorlog woedt een hevige strijd tussen ‘wie je bent’ en ‘wie je zou willen zijn’. ... 'En altijd met die goddelijke Droog Broodsaus vol fantastische dialogen, overtuigend acteerwerk, verassende wendingen en sterke toneelbeelden, waarin altijd minimaal twee dingen tegelijk gebeuren.' ... 'Humor houdt zich bij voorkeur schuil in overdrijving. Veel cabaretiers maken daar dan ook gretig gebruik van, maar weinigen doen dat zo goed als Bas Hoeflaak en Peter van de Witte. En er nog minder die zo goed doseren.'
Dan de Volkskrant (****) 'Prachtig vormgegeven en ijzersterk geacteerd.'...'Het is allemaal absurdisme van hoog niveau, die naast grappig ook prachtig is vormgegeven en ijzersterk geacteerd. Theatraal gezien zijn Hoeflaak en Van de Witte zo sterk dat ze soms niet eens woorden nodig hebben om een miscommunicatie te verbeelden. Neem die korte scène waarin Van de Witte op accordeon en Hoeflaak op elektrische gitaar samen proberen muziek te maken. Het resultaat is een oorverdovende herrie. Deze mannen zullen nooit nader tot elkaar komen, hoezeer ze ook hun best doen.'
|
